|
DÖRTLÜKLER 2
Öyle bir kalpsiz çıksın ki karşına
Karşısında benim kadar saf ol
Öyle bir darbe vursun ki sana
Ömrün boyunca derbeder ol
Görkem Bakkaloğlu
Bir Tek Sen
Nasıl da baktın gözlerimin içine
Deldi geçti yüreğimi yine
O derin mavilik
Seni unutamadım
Ne gecemde ne de gündüzümde
Hep seni aradı
Gözlerim
Ellerim kurşunla kaplandı
Geceler duman olup çöktü üstüme
Geceler hapsetti beni sensizliğe
Kaşlarım açılmaz bir kilit oldu sanki
Dört duvar arasında
Bile bile acıttım
Kanattım yüreğimi
Bir tek senin adın oldu
Dudaklarımdan süzülen
Gözlerimden akan yaşlarda bile
Bir tek senin sıcaklığın vardı
Soluk tenime vuran
Her damlada sana susadım
Çığlıklar uyanışlarım oldu dakikalarda
Utanmadım
Hep haykırdım gerçeği
Ve haykıracağım
Göklerdeki hasretimsin
Görkem Bakkaloğlu
Seni Andım Derinden
Seni andım derinden
Döküldü gözyaşlarım birden
Neden bu kadar sevgi bu özlem
Sana değer mi bilmiyorum
Baktığım her yerde hatıran
Yüreğime açtığın derin yaran
Gittiğim bu yolun sonunda
Sana değer mi bilmiyorum
İşte yine gece ve ben
Yine sessizce göz kırpıyor yıldızlar
Başladı artık nöbetlerim
Sana değer mi bilmiyorum
Ufukta dökülmüyor sözcükler yüreğimden
Gelip giden hüzün mü bu
Gel desem gündüzüm gecem
Sana değer mi bilmiyorum
Seni andım derinden
Sonbaharda dökülen yapraklara
O an söylediğim ilk söz
Sana değer mi bilmiyorum
Görkem Bakkaloğlu
Sevgi
Sevgidir yaşatan her şeyi
Sevgidir güneşi yeniden doğuran
Sevgidir aşkları sonsuz kılan
Sevgidir insanı yaşatan
Kalbin atış ritmidir sevgi
Sevgidir dillerin en güzeli
Sevgidir sözcüklerin hiç tükenmeyeni
Sevgidir hiç durmadan akan sulara eş
Sevgidir bir ömür ömüre kardeş
Sevgidir çiçeğin hiç solmayanı
Sevgidir hayatta tükenmeyen tek şey
Paylaştıkça çoğalır sevgi
Yaşandıkça yayılır
Gece yağmur bırakan buluttur sevgi
Anne kucağının ilk sıcaklığı kimi zaman
Sevgidir her canlıyı ayakta tutan
Sevgidir insanı sonsuzluğa taşıyan
Görkem Bakkaloğlu
Sonsuza Dek Seninle
Bir bahar günüydü seninle tanıştığımızda
Hava güneşli biraz da serindi
Solmayan rengini görebiliyordum çiçeklerin
Kuşların bahara merhaba deyişini
Ve güneşin
Bulutların arkasından gülümseyişini
Unutmak
Ne mümkün
Yürüdüğümüz sokaklar hep çiçek kokuyordu
İnsanlar hep gülümsüyordu birbirine
Akşam vakti üşümüyordu ellerim
Çünkü ellerim sana teslim
Güneşin batışına tutsaktı
Bana sarıldığın geceler
Gökyüzünde hiç bulut olmazdı
Yıldızlar eşlik ederdi dansımıza
Hayatın sayfaları bu kadar fazlayken
Neden sana sadece bir sayfalık yer kaldı
Ve son satırlar da yavaş yavaş tükenirken
Üşümek korkusu sarıyor bedenimi
Sensiz ne yaparım diye soruyorum kendime
Yanıt alamıyorum hiçbir zaman
Çünkü sensiz yaşayamam
Güneş doğmaz içime
Akşam vakti ayazda ellerimi ısıtmaz rüzgar
Hep üşürüm
Tüm çiçekler solar bahçemdeki
Düşünüyorum da
Ne çok şey paylaşmışız biz seninle
Seni unutmak mümkün değil
Unutmayı düşünmek bile
Şimdi sarıl bana sımsıkı
Yıldızlar sonsuza kadar dans etsin bizimle
Ve biz bir ömür böyle kalalım...
Görkem Bakkaloğlu
Papatyam
Buğulu gözlerle bakma ne olur...
Kalbim yine karanlık mı?
Söyle hadi;
Bu kış, hangi çiçekler karşıladı baharı?
Lale bahçeleri bıraktığım gibi mi?
Yağmurlu akşamlarda camına damlalar düşer mi?
Umutlar bavulu tutan elimi,
Eski bir vagona yükledim bedenimi...
Ah, bu bahçeler sen kokmuyor,
Yağmurlar ıslatmıyor senin kadar...
Zakkumlar öpüyor her sabah elimi;
Döker yaprağını bir bir papatyam...
Görkem Bakkaloğlu
|
